Van harem tot Hollywood

7. Mysteriedansen

Egyptische dans was ook de Romeinen helemaal niet onbekend. Dat is niet verwonderlijk, want het Romeinse Keizerrijk strekte zich uit over het hele Midden-Oosten en Noord-Afrika. Danseressen uit Egypte mochten regelmatig feesten van meer begoede burgers opluisteren. Als we de theatercritici uit die tijd mogen geloven, was het publiek telkens laaiend enthousiast over de grillige en sidderende bewegingen van heupen en andere lichaamsdelen van de nagenoeg naakte vrouwen. Een overwogen mengeling van humoristische mime en verleidelijke blikken zette de toeschouwers in vuur en vlam. Onstuimige reacties, gefluit en applaus waren dan ook niet uit de lucht.

En toch was het belang van de dans in een religieuze context nog groter. In de tweede eeuw na Christus schrijft de Romeinse wereldreiziger en sofist Lucianus van Samosata: 'De gebruikelijke manier om mysteriën tot uitdrukking te brengen, is ze te dansen.'

Wellicht behoord ook de italiaanse Tarantella tot een van de latere uitingen van deze dans. Volgens sommige komt Tarantella uit een soort bezetenheidsdans, veroorzaakt door de beet van een Tarantulla. Een beet van een Tarantulla of schorpioen kan inderdaad tot heel wat ongedisciplineerde bewegingen leiden, of dansen zou kunnen zorgen voor het uitzweten van het gif, dat weliswaar niet dodelijk is voor volwassenen maar toch voor hevige pijnen zorgt.

Doch, het kan ook een aanwijzing zijn van de plaats waar deze dans oorspronkelijk vandaan kwam: Taranto, in het zuiden van Italië, meer bepaald in Puglia, een streek gekenmerkt door vele overheersingen, onder andere door de Arabieren, Albanezen, Grieken en Spanjaarden en diverse Middellandse-Zee-volkeren.